Logori Za Srbe U Austrougarskoj

LOGORI ZA SRBE U AUSTROUGARSKOJ
Delegacija Kraljevine Srbije (Kraljevine SHS, države u nastajanju), kako je tretirana na konferenciji mira, prihvatila je u Parizu 1919. godine činjenicu da je u austrougarskim logorima u toku Prvog svetskog rata bilo zatvoreno 147 677 vojnika, podoficira i oficira, od kojih je 50 000 pomrlo u logorima a 97 677 preživelo rat. Takođe je prihvatila da je u istom periodu u Austrougarsku internirano 50 000 građana Srbije, od kojih je u logorima umrlo oko 20 000. Sudbina Srba austrougarskih građana nije razmatrana. Prihvaćene cifre o broju logoraša iz Srbije i umrlih u austrougarskim logorima za vreme Prvog svetskog rata su daleko manje od stvarnih, naročito kada je reč o interniranim civilima i umrlima u logorima.41

Posredstvom međunarodnog Crvenog krsta Austrougarska i Srbija su zaključile ugovor o repatrijaciji obolelih i invalida po logorima putem razmene u toku rata. Po tom ugovoru su od 1916 - 1918. godine preko Švajcarske u Francusku repatrirana 6 542 srpska ratna zarobljenika i internirana civila iz austrougarskih logora i toliko je austrougarskih zarobljenika repatrirano u Austriju.

U austrougarskim logorima je kraj rata dočekalo 97 677 srpskih ratnih zarobljenika i 30 000 interniranih civila - ukupno 127 677 srpskih građana logoraša.42

Srpski ratni zarobljenici i internirani civili iz Srbije i Crne Gore bili su zatvarani u iste logore, a smešteni u posebne barake. Prvi logori za Srbe bili su: Arad (tvrđava), Nađmeđer, Nežider i Boldogasonj (Frauerkirhen). Iz njih su krajem 1915. godine stari logoraši premešteni uz Dunav u logore Mauthuzen, Ašah, Hajnrisgrin (Jendrihovce), Braunau i druge. Na njihova mesta u Nađmeđer su doterani novi ratni zarobljenici i internirani civili.

BROJ ZATOČENIKA PO LOGORIMA ZA 1916. GODINU

UKUPNO:
64 94243

Austougarska je za svaku naciju imala posebne logore. UNemačkoj je bilo 50 logora za Srbe u kojima je bilo zatvoreno 39 245 srpskih podanika.

Nemačka i Austrougarska su, po dogovoru, prebacivale logoraše iz jedne u drugu zemlju, pa im se brojno stanje često menjalo.

Austrougarska je imala osnovne logore iz kojih je logoraše upućivala na privremene radove i u privremene logore, a po završenom poslu vraćala ih je u osnovne logore.

Broj logora za Srbe i logoraša - zarobljenika i interniraca u Bugarskoj - kao i broj umrlih Srba u logorima nije popisan. O njima ni najgrublje procene ne daju tačno stanje. Za Srbe je čitava Bugarska bila logor. U prepisci se pominju sledeći logori za Srbe: Arhanliskoto. Varna, Gornje Pačarevo, Gomordžina, Gornja Džumaja, Glavnate Milovo, Unrovnenije, Dobrič, Marovci, Dunavski depo, Juvirin depo, Karlovo, Nekurdels, Nemičerevo, Nareždanik depo, Plovdiv, Pleven, Riska, Ruščuk, Sofija, Sliven, Tatar Pazarčik, Heskov (Haskovetovo), Černo, Šumen.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License